Natscha Schenk werkt bij SRK rechtsbijstand/BrandMR. Met enige regelmaat schrijft zij blogs over sociale zekerheid, waarbij de nadruk ligt op arbeidsongeschiktheid. Graag delen wij een aantal van deze blogs hier in het register.

Kosten van een no-show verhalen op de werknemer?

Als werkgever draag je de kosten van de bedrijfsarts. Zelfs als je werknemer niet op komt dagen bij het spreekuur. Maar kun jij de kosten van die no-show verhalen op de werknemer? Helaas! Dat wordt moeilijk.

Verrekenen met het loon
In de wet staat dat je alleen een aantal specifieke vorderingen met het loon mag verrekenen (art 7:632 lid 1 BW). De kosten van een no-show wordt daarbij niet genoemd.

Wél staat er dat wanneer de werknemer jou een schadevergoeding moet betalen, je die schadevergoeding mag verrekenen met het loon. Maar daarvan is zelden sprake bij een no-show. Je kunt namelijk schade die is veroorzaakt door de werknemer alleen op hem verhalen als sprake is van:
* opzet, of
* bewuste roekeloosheid (art 7:661 BW)

En dit is in de praktijk zéér lastig te bewijzen voor werkgevers.

Verzuimreglement
Kun je dit oplossen door in het verzuimreglement op te nemen dat de kosten van een no-show voor werknemer zijn? Ook dat biedt geen soelaas. Een dergelijke bepaling is vernietigbaar (art 7:632 lid 4 BW)

Alternatief
Als de werknemer niet verschijnt bij de bedrijfsarts kun je een waarschuwing sturen en aangeven dat je bij een volgende no-show het loon opschort (art 7:629 lid 6 BW)

Let op! Gebruik de sanctie loonopschorting en niet loonstop

Achtergrond informatie
Wil je de artikelen snel nalezen? Dan kan hier:

* artikel 7:629 BW: https://wetten.overheid.nl/BWBR0005290/2020-08-01#Boek7_Titeldeel10_Afdeling2_Artikel629
* artikel 7:632 BW: https://wetten.overheid.nl/BWBR0005290/2020-08-01#Boek7_Titeldeel10_Afdeling2_Artikel632
* artikel 7:661 BW: https://wetten.overheid.nl/BWBR0005290/2020-08-01#Boek7_Titeldeel10_Afdeling7_Artikel661

Financiële extraatjes naast je WIA-uitkering?

Werk je naast je WIA-uitkering? Dan worden die inkomsten verrekend met je uitkering. De hoofdregel is dat je van iedere verdiende euro, 30 cent mag houden. De overige 70 cent wordt afgetrokken van je uitkering. Maar hoe zit dat bij eenmalige extra’s die je krijgt van je werkgever? Wordt een bonus of jubileumgratificatie ook verrekend? Ja!

Jubileum
In een zaak bij de rechtbank Noord-Nederland speelde het volgende: Werknemer ontvangt sinds 20/12/2012 een WIA-uitkering. Hij blijft daarnaast werken bij zijn werkgever. In juli 2016 ontvangt hij een jubileumgratificatie omdat hij 25 jaar in dienst is. In juli 2018 ontvangt hij daarvan nog een nabetaling omdat de gratificatie in 2016 niet goed berekend bleek.

Verrekening
De rechtbank spreekt zich uit over de vraag of de jubileumgratificatie verrekend mag worden met de WIA-uitkering. Daarvoor moet je weten of het gezien wordt als:
* loon uit vroegere dienstbetrekking, of
* loon uit tegenwoordige dienstbetrekking

Oordeel
Volgens de rechtbank is een jubileumgratificatie, loon uit tegenwoordige dienstbetrekking. En dus mag die gratificatie verrekend worden met de WIA-uitkering. Een “zure” uitkomst: na 25 jaar werken maar 30% van je gratificatie mogen houden omdat de rest van je WIA- uitkering afgetrokken wordt…

Achtergrondinformatie

De betreffende uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland vind je hier: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBNNE:2020:2221 De meest relevante informatie vind je in rechtsoverweging 6.2 en 6.3.

Natscha Schenk werkt bij SRK rechtsbijstand/BrandMR. Met enige regelmaat schrijft zij blogs over sociale zekerheid, waarbij de nadruk ligt op arbeidsongeschiktheid. Graag delen wij een aantal van deze blogs hier in het register. Schade voor werknemer als UWV géén loonsanctie oplegt aan werkgever? De rechtbank Midden-Nederland deed recent een uitspraak die qua leesbaarheid echt de […]

Natscha Schenk werkt bij SRK rechtsbijstand/BrandMR. Met enige regelmaat schrijft zij blogs over sociale zekerheid, waarbij de nadruk ligt op arbeidsongeschiktheid. Graag delen wij een aantal van deze blogs hier in het register.

Re-integratie verplichting werkgever ná 104 weken

Tijdens de eerste 104 weken van je ziekte is het vaak duidelijk wat je van je werkgever mag verwachten. Maar hoe zit het in de periode daarna? Wat mag je qua re-integratie nog van je werkgever verwachten als hij na 104 weken het dienstverband niet beëindigd?

Dan maak je een onderscheid tussen:
* re-integratie inspanningen tav spoor 1
* re-integratie inspanning tav spoor 2

De werkgever heeft na 104 weken ziekte géén verplichtingen meer ten aanzien van het spoor 2, maar wél in spoor 1. Dit geldt ook voor werkgevers die géén WGA-eigenrisicodrager zijn! Dat betekent dat je ook na 104 weken ziekte nog bij je eigen werkgever kunt aankloppen als je denkt dat je daar passend werk kunt doen. Dat geldt zelfs wanneer je bij de WIA-beoordeling 80-100% arbeidsongeschikt bent verklaard.

Werkgevers let op! Meldt een zieke werknemer zich na 104 weken bij je, dan moet je zo spoedig mogelijk onderzoeken of je passend werk hebt. Doe je dat niet? Dan kan de werknemer loon vorderen. Zelfs wanneer later blijkt dat je geen passend werk hebt.

Passend werk kan zijn:
* eigen werk in minder uren of in lager tempo
* aangepast takenpakket

Je kunt een aanbod van de werknemer weigeren als:
* het productieproces in gevaar zou komen
* de bedrijfsvoering in financieel opzicht onevenredig belast wordt

Achtergrond informatie
Dat de re-integratie verplichting in het eerste spoor na 104 weken ziekte doorloopt, kun je teruglezen in deze uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBGEL:2017:2091

In rechtsoverweging 4.2 kun je ook teruglezen dat de werkgever een onderzoeksplicht heeft als de werknemer zich meldt voor passende arbeid. De kaders van die verplichting komen ook aan bod in deze rechtsoverweging.

Dat de werknemer recht op loon kan claimen als de werkgever geen onderzoek doet naar de aanwezigheid van passende arbeid (na een concreet aanbod van de werknemer) blijkt onder andere uit deze uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:HR:2003:AF0175
In die uitspraak is met name rechtsoverweging 5 relevant.

3-de spoortraject

Een 3de-spoor traject, daar hoor je niet zo veel over. In ieder geval niet zo veel als over het 1ste en het 2de spoor. Het 3de-spoortraject kan worden ingezet als je een WGA-uitkering krijgt van een WGA-eigenrisicodrager (WGA-ERD).

Wie betaalt het?
In art 42 Wet WIA staat:
“De eigenrisicodrager bevordert ten aanzien van de verzekerde,…, de inschakeling in de arbeid in zijn bedrijf of in het bedrijf van een andere werkgever.”
“Uit hoofde van de uitoefening van zijn taak,…, treft de eigenrisicodrager maatregelen gericht op behoud, herstel of bevordering van de mogelijkheid tot het verrichten van arbeid van de verzekerde.”

De reintegratieplicht rust dus op de WGA-ERD. De werknemer heeft een medewerkingsplicht. Wordt een traject voorgesteld, dan heeft de werknemer de verplichting daaraan mee te werken (art 29 Wet WIA). Uit deze verdeling volgt, wat mij betreft, dat de kosten van een 3de-spoor traject voor de WGA-ERD zijn.

Wat als de WGA-ERD niets doet?
Wil jij graag re-integreren maar werkt de WGA-ERD daaraan niet mee? Dat is vervelend, zeker omdat daarop géén sanctie voor de WGA-ERD staat. Wat dan wel? Doe een concrete, liefst schriftelijke, aanvraag bij de WGA-ERD. Wijst die de aanvraag af? Dan kun je daartegen in bezwaar en daarna eventueel in beroep bij de rechtbank.

Meer achtergrond informatie?
Interessant is ook om de Memorie van Toelichting op dit gebied te lezen. Daarin staat o.a.:

“Gezien de financiële prikkels die de eigenrisicodrager heeft, is volstaan met het stellen van (wettelijke) minimumvoorwaarden aan de reïntegratietaak. Hij krijgt dus een grote vrijheid om zijn reïntegratieverantwoordelijkheid in te vullen” “Doet de eigenrisicodrager in de ogen van de gedeeltelijk arbeidsgeschikte na zijn uitdrukkelijke verzoek dan nog onvoldoende, of iets anders dan wat hij heeft verzocht, dan kan hij bezwaar maken tegen de weigering en vervolgens beroep aantekenen bij de bestuursrechter tegen de weigering van de eigenrisicodrager om (bepaalde) ondersteuning te bieden” “Als de verzekerde meent dat de eigenrisicodrager onvoldoende invulling geeft aan zijn reïntegratietaak, kan hij bezwaar maken bij de eigenrisicodrager. Vervolgens kan de verzekerde beroep instellen tegen het besluit van de eigenrisicodrager bij de bestuursrechter. Ongeacht een publieke of private uitvoering is in principe de rechtsbescherming voor alle verzekerden op gelijke wijze geregeld en is de Algemene wet bestuursrecht van toepassing.”

De Memorie van Toelichting nalezen? https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30034-3.html (paragraaf 6)

Loonstop bij niet meewerken aan reintegratie

Ziekte en een arbeidsconflict, het is geen ongewone combinatie. Mediation is dan vaak onvermijdelijk. Werkt de werknemer daaraan niet mee? Dan kan een loonmaatregel opgelegd worden. Maar hoe lang duurt die maatregel en wanneer moet je het loon weer betalen? Daarover deed Gerechtshof Den Bosch een uitspraak.

Basis
De werknemer heeft recht op loon tijdens ziekte. Twee uitzonderingen:
* loonstop (art 7:629 lid 3 BW)
* loonopschorting (art 7:629 lid 6 BW)

Maatregel
Werkt een werknemer niet mee aan mediation terwijl dit wél geadviseerd is? Dan kan een loonstop (na een waarschuwing!) worden opgelegd. Doe je dit als werkgever niet? Dan loop je het risico dat UWV na 104 weken ziekte een loonsanctie aan jou oplegt.

Duur
De loonstop eindigt zodra de werknemer weer meewerkt. Het Gerechtshof moest bepalen wat de einddatum van de loonstop was:
* de datum van het eerste mediationgesprek, of
* de datum waarop de werknemer schriftelijk verklaarde mee te zullen werken

Conclusie
Het Gerechtshof vindt dat de loonstop moet eindigen zodra de werknemer heeft aangegeven tóch mee te werken aan de mediation. In de periode tussen die mededeling en het eerste mediationgesprek moet je het loon dus al betalen. Belangrijk dus om na de melding van de werknemer, de mediation zo snel mogelijk op te pakken!

Nalezen?
De uitspraak van het Gerechtshof kun je hier nalezen: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:GHSHE:2020:372
Het wetsartikel over de loonstop en de loonopschorting vind je hier: https://wetten.overheid.nl/BWBR0005290/2020-01-01#Boek7_Titeldeel10_Afdeling2_Artikel629

Natscha Schenk werkt bij SRK rechtsbijstand/BrandMR. Met enige regelmaat schrijft zij blogs over sociale zekerheid, waarbij de nadruk ligt op arbeidsongeschiktheid. Graag delen wij een aantal van deze blogs hier in het register.

Ontslag nemen als je ziek wordt van je werk?

Ontslag nemen omdat je werkomgeving ziekmakend is? Het is geen route die ik snel zou aanbevelen. Het leidt in vrijwel alle gevallen tot verwijtbare werkloosheid en dus tot weigering van de WW. Hoe begrijpelijk het soms ook is, ontslagname biedt zelden een goede oplossing.

In een recente uitspraak deed zich het volgende voor. Betrokkene meldt zich bij zijn huisarts i.v.m. zijn klachten. De huisarts stelt (o.a.) ontslagname voor. Dat “advies” nam hij ter harte. Hij nam ontslag om zo de invloed van de stressveroorzakende factor tot een minimum te beperken en zijn psychische klachten te verminderen. Vervolgens vraagt hij WW aan. Zijn WW wordt echter afgewezen omdat sprake is van verwijtbare werkloosheid. UWV meent dat hij om preventieve redenen ontslag heeft genomen en dat niet zeker was dat voortzetting van het dienstverband tot gezondheidsschade zou leiden. De Centrale Raad is het daar mee eens. De WW-afwijzing blijft in stand.

Wat had hij aan moeten tonen om tóch in aanmerking te komen voor WW?

  • dat voortzetting van de dienstbetrekking niet in redelijkheid van hem kon worden gevergd, bijvoorbeeld omdat
  • een (acute) medische noodzaak bestond het dienstverband te beëindigen.

De kans dat dit aannemelijk gemaakt kan worden is klein. Laat je dus goed informeren over de andere opties! Dat de Centrale Raad in dit soort situatie erg streng is, bleek ook al uit een eerdere uitspraak. Daarin gaat de Centrale Raad zelfs zo ver dat zij de WW-weigering in stand laat van een werknemer die zelf ontslag neemt nadat de werkgever blijft weigeren haar een aangepaste werkplek te bieden. Die aangepaste werkplek had zij om medische redenen wél nodig. Ook dán vindt de Centrale Raad dat sprake is van verwijtbare werkloosheid als werknemer ontslag neemt.

Uitspraken van de Centrale Raad waarnaar ik verwijs nalezen? Dat kan hier:

Nabetaling van het UWV

Het zal je maar gebeuren: na vier jaar procederen krijg je gelijk bij de Centrale Raad van Beroep en wordt vastgesteld dat je al die tijd doorlopend recht had op een IVA-uitkering. Je bent natuurlijk blij, je krijgt eindelijk erkenning en ontvangt ook nog eens een flinke nabetaling van UWV. Je hebt immers al die jaren te weinig uitkering ontvangen.

Maar die nabetaling zorgt weer voor nieuwe problemen, bijvoorbeeld met de zorgtoeslag en huurtoeslag. Daar heb je nu ineens geen recht meer op, of minder recht op. Dat moet je terugbetalen aan de Belastingdienst. Kun je daar nog iets mee doen? Ja, gelukkig wel. Je kunt dit namelijk als schade opgeven bij het UWV en verzoeken om vergoeding daarvan.

Dat gebeurde ook in een recente uitspraak van de Centrale Raad. Betrokkene moest als gevolg van de nabetaling zowel huur,- als zorgtoeslag terugbetalen en claimde daar een schadevergoeding voor bij UWV. Dat werd toegekend. Dit is ook in lijn met eerdere rechtspraak van de Centrale Raad. Daarin werd al eerder vastgesteld dat belastingschade ten gevolge van een nabetaling ineens voor afzonderlijke vergoeding in aanmerking kan komen. Goed om hiervan op de hoogte te zijn als je mensen bijstaat in UWV-procedures zodat je hen ook kan wijzen op deze mogelijkheid belastingschade vergoed te krijgen.

Andere opties zijn:

De uitspraak van de Centrale Raad nalezen? Dat kan hier: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:CRVB:2019:3931

Loonsanctie voor een Wajonger?

Neem je iemand in dienst met een Wajong-uitkering en wordt hij ziek? Dan kan gebruik gemaakt worden van de no-riskpolis. Jouw werknemer heeft dan vanaf de eerste ziektedag recht op een ZW-uitkering. Meer informatie daarover vind je hier: https://www.uwv.nl/werkgevers/werknemer-met-uitkering/toelichting-voordelen-en-regelingen/detail/looncompensatie-bij-ziekte/voorwaarden-voor-de-no-riskpolis/wajong-uitkering

Dit betekent overigens niet dat de werkgever wordt gecompenseerd voor ál zijn kosten. De no-riskpolis compenseert alleen de loonkosten tijdens ziekte. De investeringen die je als werkgever doet in het kader van de re-integratiebegeleiding, bijvoorbeeld de kosten van je arbodienst, de casemanager, een arbeidsdeskundig onderzoek etc., zijn voor jouw eigen rekening.

Na twee jaar ziekte wordt vervolgens een WIA-aanvraag gedaan. En daarbij hoort ook een beoordeling van de reintegratie-inspanningen van de werkgever. Kan dat eigenlijk, een loonsanctie krijgen ten aanzien van een werknemer met een Wajong-uitkering? Ja, dat kan! In een recente uitspraak legt de rechtbank Midden-Nederland uit dat je als werkgever ook re-integratieverplichtingen hebt ten aanzien van de Wajonger. Zelfs als de Wajonger 80-100% arbeidsongeschikt is. Dat betekent dat er ook een loonsanctie opgelegd kan worden als je niet voldoende aan de re-integratie hebt gedaan.

Voor de helderheid: de WIA-uitkering kan óók toegekend worden naast een al bestaande Wajong-uitkering. Dit staat in artikel 3:50 Wajong.

Uitspraak nalezen? Dat kan hier (met name rechtsoverweging 5 is van belang hier): http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBMNE:2019:4966

Steeds vaker word ik als directeur Personal & Corporate Finance gevraagd: “Wat vind jij nou van private lease?” Laatst nog had ik een bespreking met een collega directeur. Zijn zoon had zijn oog laten vallen op een nieuwe wagen. De financiering ervan zou geschieden door middel van private lease. Nou gun ik iedereen een nieuwe auto, maar ik gun ook iedereen een onbezorgde financiële toekomst en deze twee zijn niet altijd goed te combineren. Ik had de behoefte om aan mijn collega, een drukbezet man, met concrete argumenten en een praktijkvoorbeeld uit het verleden mijn standpunt duidelijk te maken. Ik neem u graag mee in onze dialoog.

Vroeger, vertelde ik hem, kocht ik van mijn spaargeld een tweedehands Volkswagen Jetta. Het was zelfs de iets luxere variant, want hij kreeg de toevoeging Pacific. Al met al kostte deze wagen bijna 14.000 hele guldentjes, omgerekend een dikke € 6.000,-. Mijn broer bezat een Nissan Sunny. Ook een wagen met de nodige levenservaring en kilometers op de teller. Het was qua design niet veel bijzonders, maar één ding was het wel, de auto was van ons. En we waren er zuinig en toch ook trots op. Ook de lokale autosloper had aan ons een goede klant. Met name de tweedehands onderdelen voor mijn Volkswagen waren rijkelijk vertegenwoordigd op het autokerkhof. Met een kilometer stand van boven de 400.000 is mijn Volkswagen verkocht aan iemand die er mee naar Marokko afreisde. Hij had zijn geld meer dan opgeleverd.

De addertjes van private lease

Het sluiten van een leasecontract is als thuiswonende niet erg ingewikkeld. Maar er zitten nogal wat addertjes onder het gras, die vader en zoon niet altijd goed kunnen overzien. Zo is er na het sluiten van een private leaseovereenkomst weinig ruimte over voor een hypothecaire financiering. Als u het als ouders toejuicht dat kinderen tot hun 30e of 40e thuis blijven wonen, stimuleer ze dan vooral om zo’n overeenkomst te sluiten.

Daarnaast zijn er nog andere onderbelichte risico’s aan private lease. Om te beginnen dat het aantal kilometers dat contractueel is overeengekomen vaak vastgesteld is op 10.000 kilometer per jaar. Meer kilometers worden uiteraard in rekening gebracht, maar minder kilometers worden niet vergoed. Daarnaast gaat men voor de berekening van de verzekeringspremie uit van weinig tot geen schadevrije jaren, maar men bouwt ook weinig tot geen schadevrije jaren op. Ook kleven aan het tussentijds opzeggen van de overeenkomst de nodige financiële nadelen. Het afkopen van een private leasecontract is zeker niet gratis.

Misleidende reclame

Ten aanzien van de reclame-uitingen heb ik ook nog wat kritische opmerkingen. Bij private lease wordt er vaak geadverteerd met 0% fiscale bijtelling. Dit vind ik toch wel een bijzonder slecht verkoopargument. Fiscale bijtelling is een bedrag dat wordt opgeteld bovenop op het maandsalaris indien men gebruik maakt van een zakelijke leaseauto. Bij een leaseauto komen alle kosten voor rekening van de werkgever. De belastingdienst ziet dit als loon in natura. Fiscale bijtelling houdt in dat men over deze bijschrijving ook belasting moet betalen. Adverteren met 0% fiscale bijtelling is dus flauwekul. Er is op geen enkele wijze sprake van loon in natura in het geval van private lease.

Ook zijn de geadverteerde tarieven voor de basisuitvoering. Wil je extra opties of duurdere velgen? Dan ziet men het geadverteerde tarief snel stijgen!

Maar er zijn ook voordelen!

Zijn er dan überhaupt wel goede redenen te bedenken voor private lease? Zeker wel. Er is een grote groep werknemers in Nederland die de beschikking heeft of had over een leaseauto. Mocht hierin door het veranderen van baan of functie de leaseauto komen te vervallen en men heeft een functie met veel zakelijk betaalde kilometers, dan is private lease zeker een overweging. Ook voor senioren kan het gemakshalve interessant zijn. Er is geen omkijken meer naar het onderhoud, want ook mijn tweedehandsje had een nadeel. Het gebruiksrisico was namelijk geheel voor eigen rekening. Tegen mijn collega wil ik nog zeggen, ga op een zaterdag maar eens lekker tweedehands auto’s kijken met je zoon. Dit zijn de betere vader en zoon uitjes en schop eens lekker als volleerd autokenner tegen de bandjes!

Opleidingen

a:9:{s:8:”location”;a:1:{i:0;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:9:”post_type”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:9:”portfolio”;}}}s:8:”position”;s:6:”normal”;s:5:”style”;s:7:”default”;s:15:”label_placement”;s:4:”left”;s:21:”instruction_placement”;s:5:”label”;s:14:”hide_on_screen”;s:0:””;s:11:”description”;s:0:””;s:8:”modified”;i:1572619727;s:5:”local”;s:4:”json”;}

Opleidingen doorgeven

a:9:{s:8:”location”;a:1:{i:0;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:12:”options_page”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:14:”scrire-options”;}}}s:8:”position”;s:6:”normal”;s:5:”style”;s:7:”default”;s:15:”label_placement”;s:3:”top”;s:21:”instruction_placement”;s:5:”label”;s:14:”hide_on_screen”;s:0:””;s:11:”description”;s:0:””;s:8:”modified”;i:1568711215;s:5:”local”;s:4:”json”;}

a:9:{s:8:”location”;a:1:{i:0;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:9:”user_role”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:10:”subscriber”;}}}s:8:”position”;s:6:”normal”;s:5:”style”;s:7:”default”;s:15:”label_placement”;s:3:”top”;s:21:”instruction_placement”;s:5:”label”;s:14:”hide_on_screen”;s:0:””;s:11:”description”;s:0:””;s:8:”modified”;i:1562066712;s:5:”local”;s:4:”json”;}

a:7:{s:8:”location”;a:2:{i:0;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:9:”user_role”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:10:”subscriber”;}}i:1;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:9:”post_type”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:6:”people”;}}}s:8:”position”;s:6:”normal”;s:5:”style”;s:7:”default”;s:15:”label_placement”;s:3:”top”;s:21:”instruction_placement”;s:5:”field”;s:14:”hide_on_screen”;s:0:””;s:11:”description”;s:0:””;}

User – opleidingen

a:9:{s:8:”location”;a:3:{i:0;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:9:”user_role”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:10:”subscriber”;}}i:1;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:9:”user_form”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:3:”all”;}}i:2;a:1:{i:0;a:3:{s:5:”param”;s:9:”post_type”;s:8:”operator”;s:2:”==”;s:5:”value”;s:6:”people”;}}}s:8:”position”;s:6:”normal”;s:5:”style”;s:8:”seamless”;s:15:”label_placement”;s:3:”top”;s:21:”instruction_placement”;s:5:”label”;s:14:”hide_on_screen”;s:0:””;s:11:”description”;s:0:””;s:8:”modified”;i:1564751312;s:5:”local”;s:4:”json”;}